جعفر شهرى باف
79
طهران قديم ( فارسى )
گوسالهء ماده ، سيخ نازك ، تخته ساطور ، كارد پهن تيز ، پياز . دستور طبخ : گوشت را روى تخته به اندازههاى مساوى ورقه ورقه كرده ، پياز را رنديده آبش را گرفته حاضر بكنند و گوشتها را به سيخ كشيده پشت و رويش آب پياز ماليده با پشت يك يا چند سيخ ديگر كاردى يكنواخت بكنند و روى آتش تند يك رويش را پخته روى ديگرش را برگردانند و پخته شدن كباب را از رنگش كه قهوهاى روشن مىشود مىتوانند درك كنند ، زياد آتش ندهند و كباب را سياه نكنند كه خشك و نامطبوع مىشود . « توجه كنند كه كباب كمتر آتش خورده لذيذتر و مقوىتر از زياد پخته و آب گرفتهء آن مىباشد . » كباب كوبيده براى چلوكباب : گوشت كمچربى اطراف و زوائد راسته و فيله يا هر گوشت كمچربى ديگر سواى قلوهگاه و ماهيچه و گردن . پياز ، جوش شيرين ، نمك ، اگر بخواهند كمى زردچوبه يا زعفران ، تخممرغ . دستور طبخ : گوشت را دو سه بار چرخ بكنند و در ظرفى ريخته گردى جوش شيرين و كمى نمك بزنند . پياز را با دندهريز رنده رنديده داخل بكنند و هم بزنند . براى نريختنش به هر نيم كيلو گوشت يك سفيدهء تخممرغ اضافه كرده همه را با هم چنگ بزنند . هرچه گوشت اين كباب زيادتر چنگ بخورد به سيخ بهتر بند شده ، از نريختن خاطر جمعتر مىشود . « اين كار يعنى چنگ زدن و مالش دادن را كبابىها ( مجاز ) ميگويند . » در اين معنى كه هرچه گوشت كباب كوبيده ، مخصوصا كباب كوبيدهء بازارى را كه با نان ميخورند زيادتر چنگ بزنند . بهتر بند مىشود كه در كباب كوبيدهء مخصوص خوردن با نان اين گوشت بايد تا حد سفيد شدن چنگ بخورد . علامت آماده شدن گوشت آن است كه زير دست چسب پيدا مىكند . پس از چنگ زدن آب نيمگرم جلو دست گذاشته براى نچسبيدن به دست و خوب سيخ شدن دست را پس از پاك كردن با لب سيخ به آب زده نيم مشتى گوشت